SŁOŃCE NA WSCHODZIE, NA ZACHODZIE KSIĘŻYC.
SEN O NOCY LETNIEJ.

parada lampionów

Wieczorna parada – w miastach, wśród drzew i parków. Niesforna i przewrotna w akacji, porywa widzów do tańca, ujmuje śpiewem, wodzi na pokuszenie muzyką i korowodami, nie grzeszy prowokacją.

Rozświetla noc wielkimi lampionami-maskami, których światłem są tylko drgające świece, ukryte wewnątrz. W postaciach mitycznych stworów: jednorożca, byka, konia, ryby, smoka – ukryci są aktorzy, dzwony i dzwonki.

W spektaklu nie ma słów, jest siła muzyki granej na żywo, śpiew ludzkiego głosu.

Spektakl grany ciepłą letnią nocą lub jesienią, o zmierzchu i po zachodzie słońca – łączy dalekie brzmienia szekspirowskiego dramatu z pogańskim obrzędem Nocy Kupały. Jest fuzją zachodniej mitologii ze wschodnim mistycyzmem.

spektakl plenerowy, parada

EN DE